در عصر حاضر تغییرات شگرفی در محیط سازمان ها رخ داده است. این تغییرات سازمان ها را نیز دستخوش تغییرات عظیمی کرده است. مواردی نظیر این که: سازمان ها مسطح تر شده اند، بسیاری از سطوح مدیریتی حذف شده است، توجه به مشتری و مشتری مداری افزایش یافته است، موجب شده که پاسخ سریع به مشکلات و فرصت های عصر حاضر، مدیر را به عنوان منبعی حیاتی در حل مسائل سازمان ها مطرح کند. از این رو، به کارگیری رویکرد مناسب جهت جذب، نگه داری، رشد، آموزش و ارزیابی مدیران می تواند گامی بزرگ در این مسیر محسوب شود. رویکرد به کارگیری شایستگی ها، از جدیدترین و مهم ترین رویکردهایی است که تاکنون در این زمینه مطرح شده است و ظهور و گسترش آن حاصل ربع آخر قرن بیستم می باشد. بیشتر اندیشمندان این عرصه، توصیه کرده اند که از شایستگی ها به عنوان وسیله ای برای حفظ تمرکز سازمانی و به مثابه محور اصلی نظام های منابع انسانی و به عنوان روشی برای تأیید تحقق مهارت های مورد نیاز شغل استفاده شود. در کتاب حاضر در دو بخش، ضمن روشن نمودن مفهوم شایستگی و معنای آن در استفاده برای اهداف متفاوت، یکی از مهم ترین کاربرد شایستگی را که همانا توسعة مدیریت مبتنی بر شایستگی می باشد، به تفصیل مورد بررسی قرار داده و روش شناسی طراحی برنامه های آموزش و توسعة مدیریت مبتنی بر شایستگی را نیز ارائه کرده است.