انسان‌شناسی آموزش و پرورش، مطالعه‌ای منظم دربارة فعالیت تعلیم و تربیت از نظر فرهنگی است. با استفاده از این شاخة علمی می‌توان مدارس را جهت بخشید، مربیان و معلمان را در آموزش هدایت کرد، دانش‌آموزان را در مسیر و جریانی صحیح از یادگیری قرار داد و کتاب‌های درسی را به بهترین صورت ممکن تالیف کرد و بدین‌ترتیب، جامعه‌ای را از خاطرات و تنش‌های فرهنگی رهانید. هم‌چنین با استفاده از آن می‌توان چرایی و چگونگی تربیت انسان، فرهنگ‌ها و جوامع مختلف را مطالعه نمود. نگارنده در کتاب حاضر پس از معرفی تمامی روی‌کردهای نظری انسان‌شناسی تعلیم و تربیت، تلاش می‌کند تا با استفاده از این تئوری‌ها، مسائل مربوط به آموزش و پرورش را توضیح دهد. وی نظرات انسان‌شناسان محافظه‌کار و پیشرفت‌گرا را مطرح کرده است و تناقضات میان افکار و دیدگاه‌های آنها را بازنمایی می‌کند. برخی از عنوان‌های فصل‌ها عبارت‌اند از: انسان‌شناسی، فرهنگ آموزش و پرورش؛ نظریه‌هایی دربارة فرهنگ آموزش و پرورش در جامعه‌های جدید و ابتدایی؛ و برنامة درسی و معلم در یک چشم‌انداز فرهنگی.