کتاب حاضر، به موضوع روش‌شناسی در فلسفه تعلیم و تربیت پرداخته است. فصل اول به بیان چیستی پژوهش تربیتی اشاره دارد. در این فصل روایت‌های موجود پژوهشی در فلسفه تعلیم و تربیت در ایران معرفی و آنگاه وضعیت پژوهش تربیتی در کشور با تأکید بر پژوهش تطبیقی تبیین شده است. فصل دوم به بحث در خصوص تنگناهای پژوهش تطبیقی در فلسفة تعلیم و تربیت می‌پردازد. در فصل سوم ابتدا تاریخچه مختصری از مطالعات تطبیقی ارائه‌شده است. سپس رویکردهای معروف در پژوهش‌های تطبیقی در فلسفه تعلیم و تربیت معرفی‌شده است. فصل چهارم به موضوع پیچیدگی در پژوهش تطبیقی در فلسفه تعلیم و تربیت اختصاص‌یافته است. در فصول بعدی به ترتیب تبیین نقش و جایگاه زبان در پژوهش تطبیقی در فلسفه تعلیم و تربیت انجام‌گرفته و یافته‌های یک پژوهش تطبیقی در فلسفة تعلیم و تربیت ارائه‌شده است.