انفجار خارجی از درون هم میتواند منفجر شود.... نیوزویک بعد از اشاره به شخصیت چندش آور و تاثیرگذار را بین ویلیامز میگوید او در کنار پرتره ی چندلایه ی پاچینو به یک طرح ساده میماند. در آن سال پاچینو در نمایش صعود ممانعت پذیر آرتورو اویی نوشته ی برتولت برشت بازی کرد که در دانشگاه پیس در جنوب منهتن اجرا شد. پاچینو نقش اویی جانی را در میان گروهی از بازیگران از جمله جان گودمن استیو بوشمی چز پالمینتری چارلز دارنینگ بیلی کرودپ ، پل جیاماتی دامینیک چیانیز، لیندا اماند و تونی رندال ۱۰ بازی کرد. نیوزدی بازی پاچینو را چنین توصیف کرد هوهوی جغد... در ابتدا لاشخوری پیر و رنگ پریده یک دزد خرده پای شیکاگویی که از درون رکود اقتصادی فساد سرمایه داری و آدمکشهای مسلسل به دست برای نظارت بر بازار گل کلم استفاده میکند و با تکیه بر مهمانیهای پرهیاهو خود را به بالاترین نقطه ی جنایات مربوط به خواروبار پرتاب میکند... او آدم حقیری است که لباس مجللی پوشیده - ترکیبی از بیگ بوی کاپریس در دیک تریسی و ریچارد سوم.» بن برانتلی ۱۱ منتقد نیویورک تایمز با هیجان میگوید که تماشا کردن پاچینو در نقش اویی مثل این است که ببینی بین نقشهای مهم خود کانال میزند تونی مونتانا مایکل کورليونه شیطان و به خصوص ریچارد سوم آقای پاچینو مدت ها مجذوب کثیف ترین حاکم مستبد آثار شکسپیر بوده است... و حالا در اینجا از او استفاده ای سحر آمیز میکند وقتی اویی او را می بینید مثل گوژپشت ها راه می رود با یک خمیدگی بوزینه وار شاید پاچینو اویی را مثل ریچارد بازی