کتاب حاضر، جلد اول از اين مجموعه و درباره تشيع دوازده امامي است. اهميت جلد اول اين مجموعه نيز در آن است که نويسنده به طور ويژه به تشيع دوازده امامي پرداخته که به ويژه بعد از دوره صفوي در ايران رواج داشته است. نويسنده علاقه بسياري در تشيع داشته و در مکالمات او با علامه طباطبايي مطالب بسياري در اين باره وجود دارد. نويسنده در استخراج اين مباني به سرچشمه آن ها، يعني احاديث صادر شده از خود امامان نظر داشته و درعين حال بازتاب و بسط اين احاديث را در بزرگ ترين شارحان سخنان ائمه در عصر صفوي نشان داده است. در اين کتاب شاهد فصول مشترک ميان هرمنوتيک معنوي (يعني تأويل) به کار گرفته شده در تشيع و در مسيحيت و نيز مسائل مشترک در امام شناسي شيعي و مسيح شناسي هستيم.