اندیشه های انسان مهمترین مؤلفه در حیات معنوی اوست. انسان بر پایه بینش هایش ارزش ها و منش ها را سامان می دهد و جهت گیری های زندگی خویش را ترسیم می کند. در اهمیت مجموعه معارف و بینش های بشری تردیدی نیست و دین نیز می آید تا ناب ترین و متعالی ترین معارف را در اختیار بشر نهد. اما باید در نظر داشت که این معارف دینی، بر ستون های مبانی استوار هستند که نقش شکل دهی معارف را دارند. نکته حائز اهمیت آنکه ستون های مبانی دین نیز بر ستون های دیگری تکیه دارند که نام آن ستون های مستحکم، منابع است که حتی قوام و قیام مبانی اسلامی بدان است. به دیگر بیان، معارف، برخاسته از مبانی و مبانی خود بر اساس منابع دین و آبشخورهای شناختی اسلام شکل می گیرند. از این زاویه، می توان به جایگاه و نقش راهبردی منابع دین در منظومه معرفتی و رفتاری انسان پی برد. کتاب حاضر به تبیین و بررسی «منابع دین در تفکر شیعه» می پردازد، منابعی مانند عقل و نقل که از منظر شیعه، حجیت بخش بوده، به عنوان رسولان باطنی و ظاهری در دیندانی و دینداری انسان که حیات واقعی اوست، نقش آفرین هستند.