نخستین کتابی که اصطلاح «رسانه شناسی» یا «مدیالوژی» در روی جلد آن آمد اثری بود که در سال 2016 در 230 صفحه در نیویورک منتشر شد. اکنون اثر حاضر جامع ترین کتابی است که از سوی یک دانشمند ایرانی به زبان فارسی درباره رسانه ها تدوین شده است. کتاب حاضر، دانش «رسانه شناسی» را شاخه ای از ارتباط شناسی و موظف به مطالعه ماهیت، جریان و فراگرد نظام های معنایی مستقر در نئوکورتکس مغز انسان در حوزه ارتباطات رسانه ای و متمرکز بر کارکردها و کاربردهای آن در کلیتی متشکل از پیشینه، فنون و فناوری های تولید محتوا و جابه جایی متن، در زمینه روابط متقابل منابع قدرت و مخاطبان و فرایند صید مفهوم ارتباط گیران از محتوا تا تأثیر می داند. همین تعریف، مبنای21 فصل کتاب شده است. کتاب ابتدا به توضیح مفاهیم پایه و پس از آن در قالب اصطلاحی جدید، به مروری برکارکرد و کاربرد رسانه های پیش از قدیم در ایران می پردازد. سپس امکان شناخت عمیق و همه جانبه چاپ، کتاب، مطبوعات، سینما، رادیو، تلویزیون، شبکه های اجتماعی و بازی های رایانه ای را فراهم می کند. این اثر فرصتی است برای تفکر درباره موضوعاتی همچون محتوای رسانه ها، مخاطبان، کارکردها و کاربردهای رسانه ها، مالکیت و تجارت رسانه ها، نظارت و کنترل رسانه ها، هنجارهای حاکم بر رسانه ها و مطالعات رسانه ها (نظریه ها). تفکربرانگیزترین مبحث کتاب را می توان در فصل هجدهم با عنوان «تأثیر رسانه ها بر رفتار مخاطبان» یافت. فصول 19 تا 21 به سواد رسانه ای، وضع جهان رسانه ها و آینده رسانه ها اختصاص دارد. نه تنها سیاستگذاران، پژوهشگران و دانشجویان حوزه رسانه ها، بلکه محققان دیگر رشته های علوم انسانی و اجتماعی می توانند با مطالعه این کتاب به منبعی غنی از دانش دست یابند و از آن بهره بسیار ببرند.