بررسی نشانه معناشناختی ققنوس متوجه می شویم که دیگر نمی توان نشانه ها را دارای کارکردی صرفاً مکانیکی کلیشه ای و از کیش تعریف شده دانست ققنوس نشانه تاکید بر این نکته است که جریان معناسازی جریانی پویا و سیال است زیرا ققنوس نیما از مرغ تا قوی شدن و از حقوق روستا اسطوره شدن در نوسان است ققنوس نشانهای طغیانگر ر است ست که با تکه بر دریافتی حسی عراقی با
پشت سر گذاشتن تجربه مرغ بودن  فرسوده و
غبار گرفته هستی خود غلبه می کند و این همان چیزی است که او را از روزمرگی بی معنا نجات می دهد و نشانه های متعالی تبدیل می کند و معنا را نه آنچنان که
هست و نه آنچنان که باید باشد بلکه آنگونه که می تواند باید متجلی می کند مرغی پدیداری است که به جای کنار آمدن  معنا
معنا را ریسک می کند ققنوس در فرآیند تنشی خوبیت نشانه های خود را متحول می کند
وس در فرآیندی تنشی هویت نشانهای خود را متعهد می کند فرآیند تنشی نیز به نوبه خود جریان های گسترده فشار و ناهمسو را فرآیند و بالاخره همین جریان هستند که به تولید ارزش های آفرینش این اصول های مرامی و متعالی می گردد و در واقع فرایند
تنشی گفتمان سیاست معنا را در پی دارد و سیاست های معناست عروسی حالت ارزش می شود به همین دلیل است که ما در نشانه معناشناسی سیار با معنا هایی که در حال شدن مواجهیم و معنا های منجمد و تثبیت شده. 

منبع: ناشر کتاب