کتاب فروید خوانی بخش اول

بر روش پالایشی را به پایان رسانده بود ادامه داد. برخی تظاهرات بیماری او ادامه یافت و علاوه بر آن او از دردهای عصبی در عصب سه قلو رنج می کشید که برونر با مرفین ماده ای که آنا ا. به آن معتاد شد، آن را درمان کرد. در جولای ۱۸۸۲ او بیمار را به لودویگ بینز وانگر، سرپرست آسایشگاه "کروز لینگن ارجاع داد و از او درخواست کرد تا به مداوای آنا ا. بپردازد. در اکتبر همان سال در حالی که حال آنا ا، رو به بهبود بود، قبل از آنکه به سوی فرانکفورت عزیمت کند، آسایشگاه را ترک کرد. پس از آن او در وین زندگی کرد؛ جایی که تا قبل از حرکت به سوی فرانکفورت چند بار دیگر درمان دارویی دریافت کرد در آلمان، او در مقام نویسنده بسیار فعال بود و کارهای خیریه فراوانی انجام داد با توجه به پژوهش جدیدی که در مورد ذهن انجام شد بریتون (۲۰۰۳) بر اساس بررسی مجدد این سرگذشت برجسته فرضیه بسیار قانع کننده ای درباره طبیعت تعارض هیستریایی پیشنهاد کرد برخی از منتقدان روان کاوی برای زیر سؤال بردن اعتبار آن با استفاده از این حقیقت که بیمارانی که سرگذشت آنان در مطالعاتی پیرامون هیستری شرح داده شد به طور کامل از نشانه هایشان خلاص نشدند فروید و برونر را به فریب کاری و آنا ا. را به تمارض متهم کردند. این درست است که به دلیل شور و شوق فروید و برونر تا حدودی به گزارش هایی که درباره موردهای بالینیشان ارائه کردند شاخ و برگ دادند لیک انتشار این گزارشها حداقل تا حدی با این هدف انجام گرفت تا ثابت شود تحقیق آنان مقدم بود بر کاری که پییر ژانه انجام داد، ولی انسان نباید درگیر این مسائل شده و اصل مطلب را به دلیل جزئیات و حاشیه ها نبیند؛ زیرا با وجودی که این درمان موفقیت محدودی داشته است در تاریخ به عنوان اولین درمان موفق که توسط روش پالایشی انجام گرفت