راوی داستان، راچل، پس از آشنایی با علم یوگا و تصمیم به ترک خانواده و داشتن زندگی مستقل، فراز و فرودهای عاطفی بسیار را تجربه می کند و در بخش هایی از کتاب، به توصیف یگانگی وجود بشر و پروردگار می پردازد. او در این داستان، بر این موضوع تأکید دارد که تا زمانی که برای رسیدن به خواسته هایتان، کائنات را تحت فشار بگذارید، او هم با شما سرِ ستیز خواهد داشت و درست در لحظه ای که به کائنات و یا وجود نیروی برتر پروردگار اعتماد کنید و خود را به او بسپارید، دریچه های رحمت به سویتان گشوده خواهد شد و به نتیجه مطلوب خواهید رسید.

من و دنیس به زندگی مان در اروپا برگشتیم و ناامنی های گذشته را التیام بخشیدیم. نخست با تنش شروع شد، اما با گذر زمان، رابطه مان قوی تر شد. پیش از این چالش ها، هر بار کسی سر به سرمان می گذاشت که بچه‎دار شویم، از فکر کردن به این نوع تعهد پیچ و تاب می خوردم. اما حالا این فکر خیلی هم عجیب نبود. از دست دادن تقریبی اش مرا بیدار کرده و باعث شده بود درباره ی گذشته ام و الگوهایی که تا زمان حال با خود آورده بودم، به درکی بزرگ برسم. فقط چون کیلومترها دور شده بودم، به این معنا نبود که مشکلاتی که بر سرشان کشمکش داشتیم، ناگهان ناپدید شده اند. ترسم از تعهد سر جایش بود و فقط به زیر سطح رفته بود و اگر چالش بین من و دنیس در آن سال نبود، به نوع دیگری دست به خودتخریبی می زدم. حالا می دانستم: آن قدر خوش شانسم که عشق زندگی ام را یافته ام. هیچ وقت نمی خواستم دوباره خطر از دست دادنش را تجربه کنم. طی دو سال بعد خودم را در دو چیز غرق کردم: رابطه و کارم. تمرکز روی تمرینات یوگا کمکم کرد تا حالم خوب شود و به من فرصتی داد تا زندگی جدیدی را در تدریس داشته باشم. در یک لحظه هوس کردم صفحه ی اینستاگرامی با عنوان @yoga_girl ساختم و حضورم در رسانه ی اجتماعی بیش از تبلیغ یوگا شد و عکس هایی از ژست های مختلف گرفتم و آن ها را با تفکراتی راجع به زندگی و عشق ترکیب کردم و پست گذاشتم. سعی کردم که دیدگاهم را بدون فیلتر و همان طور که بودند بگویم. هر چه حقیقی تر می شدم، بیشتر به زندگی ناقصم پی می بردم و افراد بیشتری با من ارتباط می گرفتند. دقیقاً مطمئن نبودم که چه اتفاقی دارد می افتد، اما ناگهان افراد بیشتر و بیشتری جذب صفحه ام شدند.