با وقوع انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷، فصل جدیدی از مناسبات سیاست خارجی کشور به‌وجود آمد که از آن ميان می‌توان به تغییر جهت سیاست خارجی متمایل به غرب ایران در رژیم گذشته و به سیاست متأثر از شعار نه شرقی، نه غربی اشاره کرد. منطقه خلیج فارس یکی از مهم‌ترین مناطق جهان است که همواره مورد توجه قدرت‌های بزرگ بوده و کشور ایران به‌دلایل متعدد نظير سابقه دیرین تمدنی و فرهنگی و برخوردار بودن از طولانی‌ترین ساحل در منطقه و در اختیارداشتن تنگه استراتژیک هرمز و وجود منابع سرشار نفت و گاز و...، مهم‌ترین کشور این منطقه است. کشور انگلستان هم به‌عنوان یکی از قدرت‌های بزرگ که سابقه طولانی حضور در منطقه خلیج فارس را دارد در این حوزه مهم اثرگذار است و به‌دنبال جریان ۱۱ سپتامبر و وقایع پس از آن در منطقه، این کشور می‌خواهد در مناسبات منطقه‌ای و جهانی از این طریق نقش فعالی داشته باشد. از سويی، نیاز قدرت‌های بزرگ مانند انگلستان و کلا جهان پیشرفته صنعتی به منابع نفت و انرژی موجود در خلیج‌ فارس باعث می‌شود که همواره به‌دنبال حضور در این منطقه برای کنترل آن و تأمین امنیت ترانزیت این منابع به‌سمت غرب باشند. در این کتاب، جایگاه جمهوری اسلامی ایران در سیاست خارجی و امنیتی انگلستان از انقلاب اسلامی تاکنون، بررسی شده است.