در این اثر با رویکردی تطبیقی به بررسی و مقایسه الگوهای تصمیم گیری در سیاست خارجی ایران در دوران حکومت پهلوی دوم و دوران ابتدایی جمهوری اسلامی ایران تا قبل از وفات امام خمینی پرداخته شده و اصول و ضوابط حاکم در این زمینه در این دو مقطع از تاریخ ایران مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. مولف محترم ابتدا چارچوب نظری مبانی تصمیم گیری عقلایی در عرصه سیاست خارجی را بررسی نموده و پس از آن محیط عملیاتی چینش قدرت منطقه ای و بین المللی در دو دوره حکومت پهلوی دوم و دوران ابتدایی جمهوری اسلامی ایران تا قبل از وفات امام خمینی را مورد مقایسه قرار داده و تصمیم گیران اصلی در این زمینه در این دو دوره را معرفی نموده است. وی همچنین به مقایسه تصمیم گیری شاه و امام خمینی در مورد بحران های جهانی و منطقه ای پرداخته و نظام شناختی این دو نفر را در مورد این بحران ها مورد ارزیابی قرار داده و روابط خارجی ایران را در این دو مقطع مقایسه نموده است.