کتاب انتخاب نشر قطره

هستر: بشین، بیل، الان که اینجایی. خوشحالم دوباره می بینمت. سیگار می خوای؟ کولیر: (به پاکت سیگاری که تعارفش کرده اعتنایی نمی کند.) نه، ممنون. (سیگارش را روشن می کند.) ولت کرده رفته؟ هستر: رفته سانینگ دل گلف بازی. این روزها زیاد واسه بازی می ره اونجا. نمی دونم بهش برخوردی یا نه؟ کولیر: از اون موقع دیگه نرفتم سانینگ دل. هستر: هنوز انقدر ناراحتت می کنه؟ کولیر: می دونی که ناراحتم می کنه. هستر: می دونم ناراحتت می کرد اما بعد از این همه مدت؟ به نظرم ده ماه خیلی زیاد نیست. من که همش فکر می کنم خیلی بیشتر گذشته. کولیر: خیلی بیشتر به نظر می آد؟ هستر (با ملایمت) بله، بیل. قدر یه عمر. مکث. کولیر: بهت خیانت کرده؟ هستر: نه. کولیر: هنوز دوستت داره؟ هستر: (پس از مکثی کوتاه) همون اندازه ی ده ماه قبل. کولیر: تو هم هنوز دوستش داری؟ هستر: بله، بیل. هنوز دوستش دارم. کولیر: مشکل سر پوله؟ هستر: نه، سر پول نیست. کولیر: هنوز کارش رو داره؟ هستر: کار تست پایلوت رو نه. چند وقت پیش گذاشتنش کنار. اون… می دونی، الان توی مرکز تجاری لندن کار می کنه. کولیر: چه کاری که بهش اجازه می دن دوشنبه ها بره گلف بازی کنه؟ هستر: راستش… یه جورهایی شغلش آزاده خب. کولیر: بله، متوجهم. با چه درآمدی؟ هستر: داری اشتباه می کنی، بیل. یه ماه اجاره مون عقب افتاده ولی مشکل پول نیست. کولیر: پس چیه؟ هستر: بیل، من که توی جایگاه شهود نیستم، تو هم نمی تونی هیچ جوره ازم اعتراف بگیری دیشب واسه خودکشی دلیل داشتم یا نه. هیچ دلیلی که بتونه منطقی باشه. کولیر: ولی سعی کردی خودت رو بکشی؟ هستر: تعادل روانیم اون موقع به هم خورده بود. اصطلاح حقوقی اش این نیست؟ کولیر: چی تعادل روانیت رو به هم زده بود؟ هستر: آه عزیزم، آه عزیزم، نمی دونم. یه موج عظیم احساسات غیرمنطقی. کولیر: می تونی روی اون احساسات یه اسم بذاری؟ هستر: بله، به گمانم بتونم. خشم، تنفر، شرم. فکر کنم تقریباً به یه اندازه. کولیر: خشم نسبت به پیج؟ هستر: بله. کولیر: و تنفر؟ هستر: از خودم، مسلماً. (مکث) شرم از زنده بودنم.