کتاب کوچ در پی کار و نان

این کتاب، تاریخ‌نگاری قطعه‌ای کلیدی اما تاکنون ناکاویده از تاریخ معاصر ایران، یعنی کوچ مستمندان آذربایجان به تهران در اواخر دهه 1320خورشیدی را بررسی می‌کند. نیرویی که دیوان‌سالاران را واداشت سیاست‌هایی برای رسیدگی به مستمندان آذربایجان طراحی و اجرا کنند. نيرويي كه از جمع متفرق مستمندان آذربایجان برآمد، اما نه از جنس مقاومت علنی یا نهانیِ دهقانان، که فقط در روستاها جلوه می‌یافت، نه از جنس پیشروی آرام تهیدستان شهری که بعدها قوت گرفت، و نه از جنس سیاست متعارف طبقه کارگر که هنوز چندان گستره‌ي گسترده‌ای نداشت. «نیروی جمع متفرق مستمندان آذربایجان» در واپسین سال‌های دهه‌ي 20خورشیدی مشخصا نوعی فاعلیت منفعلانه بود. مفهوم فاعلیت منفعلانه، همچون رازی تاکنون سربه‌مُهر، نیروی مستمندان آذربایجان را طی اوایل دوره حضورشان در شهرها، تسخیر می‌کند.