عمر امپراتوری هخامنشیان، که کورش بنیان گذاشته بود، در زمان داریوش سوم، با حملة اسکندر مقدونی به پایان رسید و اسکندر و جانشینانش (سلوکیان) برای مدتی بر ایران حکومت کردند. اسکندر در 27 سالگی به پادشاهی رسید و در مدتی کوتاه توانست امپراتوری بزرگی از رود سند تا یونان و مقدونیه در اروپا ایجاد کند. وی پس از سه جنگ منظم با سپاهیان هخامنشی توانست وارد شوش و تخت جمشید، پایتخت های هخامنشیان شود و تخت جمشید را به آتش بکشد. اسکندر پس از تصرف تمام قلمرو هخامنشیان، هنگامی که به بابل بازگشت، بر اثر تب از دنیا رفت. این رمان تاریخی به روزهای زندگی سردار مقدونی و نبردها و اقدامات وی اختصاص دارد. نویسنده مسیر لشکرکشی اسکندر از مقدونیه به سمت ایران و نبردهای صورت رفته را دنبال و زندگی ماجراجویانة وی را تا روزهای مرگ توصیف می کند.