کتاب گراند هتل پرتگاه

گراند هتل پرتگاه داستانی است زندگی نامه ای، آمیخته به فلسفه و نقادانه از ماجرا و سرنوشت زندگی و افکار بزرگان مکتب فرانکفورت که حیات پر رمز و راز این مکتب را به زبانی ساده و عامه پسند روایت کرده است. استوارت جفریز مکتب فرانکفورت را تجسم نوعی پارادوکس می داند: تئودور آدورنو و والتر بنیامین، ماکس هورکهایمر و یورگن هابرماس، اریک فروم و هربرت مارکوزه لابد مشهورترین متفکران اروپایی چپ افراطی در قرن بیستم اند، ولی گویا عمدتاً یکی از اصول محوری مارکسیسم را کنار گذاشته اند، اینکه «ما نباید فقط به دنبال فهم دنیا باشیم، بلکه باید در پی تغییر آن برویم». آن ها منتقدانِ اجتماعی اما بی علاقه به تغییر اجتماعی بودند. جفریز معتقد است مکتب فرانکفورت زاویۀ کوچکی از نقد را از مارکس گرفت، استادانه بسط داد و بدبینی عمیقی را بدان افزود. این بدبینی دربارۀ امکان تغییر یا گریز از چیزهایی بود که این مکتب آن ها را نقد می کرد. این همان نکتۀ محبوب جفریز است که در عنوان کتاب هم مجسم شده است: گراند هتل پرتگاه: هتلی زیبا، مجهز به همۀ آسودگی ها، بر لبۀ پرتگاه، بر لبۀ نیستی، بر لبۀ پوچی، که ساکنانش آسوده خاطر بر لبۀ پرتگاهی خالی و عمیق مشغول نظریه پردازی اند.