«گذر» روایت سرخوردگی ها و تنهایی های زن در جست و جوی استقلال در سال های پایانی دهه هشتاد شمسی است. حکایتی که با گذشته پیوندی محکم دارد و تلاش زنان جوان تحصیل کرده برای گذر از گذشته و رهایی از آوارهای آن را متعین می کند. نفسیه مرادی در اولین رمان خود با بهره گیری از تسلطش به گذشته ادبیات ایران توانسته پیوندی درون متنی میان وضعیت معاصر شخصیت های روایتش و برهه هایی از تاریخ ادبیات معاصر که به ویژه در قامت میرزاده عشقی متجلی شده است برقرار کند.«گذر» پیوندی میان شهر و داستان و همچنین میان شخصیت های رمان با شخصیت های تاریخ و ادبیات معاصر است و همین مسئله این رمان را برای خواننده ی علاقه مند به تاریخ و ادبیات معاصر ایران خواندنی تر کرده است.

برگرفته از نشر نیماژ