کتاب زیستن با کتاب

باشد که آن را از طنز به فلسفه برساند ولی من در صدد ورود به این مطلب نیستم. در هر حال مونتنی دوست داشتنی من این است، همو که از نظر من نوشته هایش بیش از همه شایسته آموزش و تبیین و خوشایند دانشجویان میباشد یا امیدوارم که چنین باشد. تابستان ۲۰۱۵ که با همسرم به شهر بورد و فرانسه رفتیم تصمیم گرفتیم از شاتو یا کاخ مونتنی در نزدیکی آن شهر دیدن کنیم و برج مشهور آن را که خلوتگاه او برای نگارش بیشتر مقالاتش بود از نزدیک ببینیم. پس از یک ماجراجویی دلچسب و ناگفتنی سرانجام به آن جا رسیدیم و چون تنها حاضران در آن بنا بودیم هراسان شدیم که یعنی آیا واقعاً مونتنی و برج او به خصوص در این اوج فصل مسافرت هرگز بازدید کننده ای ندارند؟ به راستی عجیب بود و از خود پرسیدیم که آیا فرانسویها دیدار با یکی از از مه مهم ترین نویسندگان و فیلسوفان خود را وانهاده اند؟ آیا مقالات او دیگر در شمار متون درسی مدارس فرانسه نیست؟ گرچه پاسخی برای این پرسشها نیافتیم اما همین که گوشه و کنار برج در تصرفمان بود مایه بسی خرسندی ما شد. سرانجام به بالاترین اتاق برج یعنی کتابخانه او رسیدیم که جملات معروف یونانی و لاتینی که او برای نوشتن مقالات خود از آنها الهام میگرفته بر الواح چوبی سقف آن نگاشته شده بود آیا مونتنی ما را به بازی گرفته بود یا ما بودیم که با او بازی میکردیم؟