موضوع این کتاب، تحلیل «فاشیسم» از دیدگاهی جدید است. نگارنده می کوشد، با استدلال های دقیق و جدید خویش رویکردهای سابق به «فاشیم» را به مصاف بخواند. وی در وهلة اوّل، مسیر اروپا به فاشیسم در سپهر فلسفه را که نظریه ای از «گئورگ لوکاچ» بوده به چالش کشیده است. او معتقد است که «فاشیسم» به جای آن که پرانتزی در تاریخ اروپا باشد، محصول مبارزات فلسفی ـ سیاسی درون تاریخ فکری، فرهنگی و سیاسی اروپاست و خود نیز سازندة آن تاریخ محسوب می شود. نگارنده، در بخش بعدی مباحث خویش، این قضیه را اثبات نموده که «فاشیسم» به جای آن که نوعی انحراف سیاسی بر آمده از ناتوانی گروه های کوچک امّا فعّال افراد در درک اصول زندگی بورژوایی باشد، در واقع مشکل نظام «متعارف» و مناسبات زندگی ما است. وی این بحث را با تأکید بر سه مفهوم اصلی فاشیسم یعنی: جنگ، طبیعت و ملّت پیش می برد و آن را در تضادهای اجتماعی و سیاسی مدرنیته و سرمایه داری قرار می دهد. او از این طریق می کوشد با ارائة رهیافتی بدیع، به مسائل اصلی مربوط به ماهیت این ایدئولوژی عمدة سدة بیستم و سوء برداشت های آن چیره شود.