کریستا شرو در زنی معمولی بود که در دوران کاملاً خارق العاده ای زندگی می کرد متولد ۱۹۰۸ در شهر مرکزی زیبای آلمان هانوفرموندن بود. قبل از رفتن به مونیخ در ۱۹۳۰ تایپیستی تندنویس بود. هنگام اقامتش در مونیخ به محل آگهی روزنامه برای سمت منشی در ستاد نیروی گروه ضربت هیتلر اس آ، رفت و از همان جا ارتباطی پایدار شکل گرفت. در ۱۹۳۳ منشی هیتلر شد. شرودر تا پایان تلخ ۱۹۴۵ به مدت دوازده سال یکی از اطرافیان پیشوا بود. خاطرات این کتاب مجموعه ای از یادداشتها و نامه های معاصر خاطرات بعد از جنگ گزارش او از آن دوران جالب و نیز نظرات جذاب اطرافیان هیتلر درباره رویدادهای برجسته رایش سوم است. شرو در درباره رخدادهای سیاسی و نظامی چون کودتای روم ۱۹۳۴، سوء قصد به هیتلر در ۱۹۴۴، نبرد لهستان تا فروپاشی رژیم نازی توضیح داده است که همه آنها را از شهر برشتسگادن که محل نسبتاً امنی بوده تجربه کرده است. با این حال شرو در به خاطر نظرات سیاسی اش مورد توجه نیست. بی تردید تجربیاتش طیف وسیعی داشت؛ اما بن مایه کتابش سیاست محض نیست - موضوعی که ادعا میکرد دانش یا فهم اندکی از آن دارد بلکه نظر دوستانه ای است از

در آن سرمایه گذاری و آن را امضا کرده بود. بیشتر وقت ها باید کسی را پیدا می کردند تا در آخرین لحظه آنها را به پول تبدیل کند. او دوست داشت این مثال را بزند

وامی به مبلغ چهل هزار رایش مارک را برای حزب امضا کردم پولی که میخواستم را دریافت نکردم، خزانه حزب خالی بود و تاریخ تسویه داشت نزدیک میشد و امیدی به بازگشت پول هم نداشتم میخواستم خودم را بکشم چون به نظر می رسید گزینه دیگری وجود نداشت چهار روز قبل از تاریخ تسویه خانم بروکمان را از گرفتاری ام مطلع کردم. او به امیل کار دورف زنگ زد و من را فرستاد تا او را ببینم به کار دورف از برنامه هایم گفتم و فوری نظر مساعد او را بابت آن جلب کردم پول را در اختیارم گذاشت و بنابراین توانستم به موقع بدهی ام را تسویه کنم. هیتلر همچنین گفت که در زندان لانتسبرک بخشی از متن نبرد من را خودش تایپ یا به هس دیکته میکرد در آنجا برنامه ریزی دقیقی داشت و موضوعات مورد مطالعه اش محدود به تاریخ فلسفه و زندگی نامه ها می شد. در زندان لانتسبرک بر روی طرح هایش برای اتوبانها و در اختیار گذاشتن یک ماشین چهار نفره در دسترس هر شهروند به قیمت نهصدو نود رایش مارک کار کرد ماشین شبیه سوسک بود که تعمیرگاه نیز با خود به همراه داشت. ایده ماشین VW و اتوبان هر دو برای هیتلر در ۱۹۲۲ تحقق پیدا کرد و گفت که طرح هر دو آنها را در لانتسبرک کشیده است کشیدن جاده کنار کوه های باواریا نیز ایده او بود که باعث میشد مردم از منظره زیبای کوه ها لذت ۱ امیل کار دورف (متولد ۱۸۴۷ فوت (۱۹۳۸) از ۱۸۹۲ مدیر کل شرکت سهامی معدن گلزنکیرشن بود؛ ۱۹۲۹ مهمان افتخاری راهپیمایی نور مبرگ بود؛ از ۱۹۳۱ مقرر شد به ازای فروش هر تن زغال سنگ سندیکای راین - وستفالن پنج پنی به حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان تعلق بگیرد.