اژدهایان شوالیه بدون شک آخرین سلاح کیت سیث ها بودند. از آنها به عنوان شانس آخرشان استفاده می کردند. این جنگجویان مشهور را قایم کرده بودند و هرگز هیچ عکسی از آنها منتشر نشده بود و حالا داشتند جلوی چشمان لیفا پرواز می کردند.

لیفا که خوشحال بود و همزمان خونش به جوش آمده بود، بال هایش را در همان جا که ایستاده بود باز کرد. ناگهان، صدای فریاد کسی را از پشت سر شنید: «ببخشید که دیر کردیم.»

فورا سرش را برگرداند و ساکویا، فرمانروای سیلف را دید که کفش های پاشنه بلندی پوشیده و لباس غیررسمی به تن دارد. در کنارش آلیشیا رو، فرمانروای کیت سیث ایستاده بود و در حالی که گوش هایش را پیچ و تاب می داد گفت: «ببخشید، آهنگرهای اپرکان باید زره اژدهاها رو آماده می کردن. همین چند دقیقه ی پیش کارشون تموم شد. با اینکه اون اسپریکان کلی پول بهمون داده بود، بودجه مون تموم شد. همین طور بودجه ی سیلف ها!»

«یعنی اگه اینجا نابود بشیم، هر دو نژاد ورشکست می شن.»