طبیعت بیان شده پیوند زند اینکه موفق شده یا نه، بحث دیگری است. کانت در قرن هفدهم، این شیوه مدرن در ساماندهی زمان را در کتاب خردگرایی به کار برد.

انگاره خاصی بر سپهر اندیشه و عمل در قرون نوزدهم و بیستم سایه افکنده است منظورم از انگاره تعبیری است که کانت از این واژه دارد. این انگاره همان از انقیاد رها شدگی است که مفهومش تغییر میکند، بسته به آنچه فلسفه های گوناگون تاریخ، یا حکایتهای بزرگی می نامیم که بر اساسشان، سعی داریم انبوهی از وقایع را نظم بخشیم. این حکایتها عبارتند از برای نمونه حکایت مسیحی آمرزش گناه حضرت آدم از طریق عشق یا حکایت خردگرایانه از انقیاد رها شدن از جهل و بندگی از طریق دانش و برابری جویی حکایت نظری تحقق انگاره ای جهانی، از طریق دیالکتیک چیزهای مادی؛ حکایت مارکسیستی از انقیاد استعمار و از خودبیگانگی رها شدن»، از راه سوسیالیستی کردن کار و حکایت کاپیتالیستی از انقیاد فقر و تنگ دستی رها شدن از طریق توسعه صنعت و فناوری بین این حکایتهای گوناگون مضامینی هست که جای دعوا، به معنای حقوقی کلمه حتی در پاره ای موارد اختلاف نظر بنیادی دارد. اما تمامی این حکایت ها، داده های حاصل از رخدادها را در سیر تاریخ مورد نظر خودشان به گونه ای تعریف می کنند که در نهایت راهشان به آزادی جهانی و آمرزش و نجات کل بشریت منتهی میشود. این در حالی است که ممکن است هیچ وقت کسی به پایان این راه نرسد.

۲. دوم اینکه وقتی میگویم «آیا امروز میتوانیم همچنان به نگریستن... ادامه دهیم ....؟» بنا را بر این می گذاریم که حتی اگر پاسخ چه مستقیم، چه غیر مستقیم) منفی هم باشد (یعنی دیگر قادر نیستیم در درون خودمان همچنان می توانیم این ادامه دادن یا ندادن را احساس کنیم.