رمان حاضر برگرفته از وقایع و رویدادهای نیمه‌ی دوم قرن هجدهم و عصر ناپلئون است. قهرمان اصلی این رمان "برناردین اوژنی دزیره" است. "دزیره کلاری" ملقب به "دزیدریا"، ملکه‌ی سوئد و نروژ دختر آقای "فرانسیس کلاری" تاجر ابریشم و اهل مارسی است که در هشتم نوامبر سال 1777 میلادی در مارسی فرانسه چشم به جهان گشود. دزیره در سال 1794 با ناپلئون بناپارت نامزد شد، اما دو سال بعد ناپلئون نامزدی خود را با او به هم زد و در هشتم مارس 1796 با "ژوزفین دوپوهارنه" ازدواج کرد. هنگامی که دزیره از این موضوع اطلاع یافت به ناپلئون نوشت که: "تو زندگی مرا به سوی بدبختی سوق دادی و من هنوز ناتوان از فراموش کردن توام". اما "دزیره" چندی بعد با ژنرال "ژان باتیست برنادوت" ازدواج کرد. ژنرال "برنادوت" فردی بود مدیر، با تجربه و کارآزموده، او جنگ‌های پیروزمندانه و افتخارآمیزی انجام داد و به خاطر خوشنامی خود از طرف مجلس ملی سوئد به ولایتعهدی آن کشور برگزیده شد و سپس در سال 1810 رسما پادشاه آن کشور گردید. "دزیره" بعد از فوت شوهرش چندین‌ بار سعی کرد که از مقام خود استعفا دهد تا به نزد خانواده‌ی خود که سال‌ها بود در ایالت لوئیز یانای آمریکا می‌زیستند برود. اما ملت سوئد اجازه‌ی این کار را به او ندادند. سرانجام او یک سال پس از مرگ تنها فرزندش "اوسکار" که بعد از پدرش به عنوان "اوسکار اول" بر تخت نشسته بود، در سال 1860 در سن 83 سالگی، بعد از بازدید از اپرا در قصر استکهلم زندگی را به درود گفت و پیکرش را در کنار مزار همسرش در کلیسای لوتران به خاک سپردند".