کارلسن پژوهشگر و نویسنده برجسته در «تئاتر و اسلام» رابطه اسلام با تصویر یا شمایل را به صورتی تاریخ مند در نقاط مختلف جغرافیایی و فرهنگی مطالعه کرده و تصویری فراگیر ولی موجز ارائه می دهد. گزارش او از شیوه برخورد گروه های مختلف اسلامی با تئاتر، پژوهشی انتقادی نیز هست چرا که در تقابل با نگاه رایج به این مقوله در غرب که عمدتا با مراجعه به« تاریخ تئاتر جهان» اسکار براکت دستگیر خواننده می شود، خود را معرفی می کند. با توجه به نقصان موجود در این کتاب مرجع در ارتباط با خاورمیانه و سنت های تئاتری منطقه، کارلسن کتاب بدیلی با تمرکز بر دوران استعمار و پسااستعمار در جهان عرب و دنیای اسلام می نویسد. او نگاهی ویژه به تعزیه دارد و اوج هنر نمایش در دنیای اسلام را با فاش ترین کلام به ایران نسبت می دهد که چطور راه را برای تاثیر پذیری متقابل میان درام و اسلام باز می کنند.

برگرفته از نشر نیماژ