تا نسبت به تمامی انحرافات و حواس پرتی های سیال در ذهن خود بی اعتنا باشید. در وهله نخست، مهارت بسیار مفیدتر این است که اصلا تا به این حد انحرافات ذهنی نداشته باشیدا ورود کمتر انحرافات ذهنی به حیطه آگاهی به منزله ایجاد مزاحمت کمتر برای تمرکز حواس و به معنای تمرکز حواس به مراتب آسان تر خواهد بود. به این ترتیب، اغلب هیچ گونه دردسری نخواهید داشت، زیرا دیگر کشمکشی با افکار درونی سر اشغال فضا وجود ندارد. طبیعتاً شما می توانید در تمام فعالیت های آنی سهیم باشید. برای شروع دوباره چشمان خود را ببندید و چند نفس عمیق بکشید. سپس چشمان خود را بگشایید و مجدداً توجه خود را معطوف به آن نقطه کنید. هم زمان که به آن نقطه خیره میشوید ذهن را از همه افکار، تصاویر ذهنی و احساسات پاک سازی کنید. فضای درون حیطه آگاهی خود را تخلیه کنید، به گونه ای که چیزی جز یک فضای سفید (خالی تھی یا پوچ وجود نداشته باشد. به هیچ چیزی فکر نکنید و یا اجازه ورود به هیچ چیزی را ندهید. هر زمان اندیشه ای به حیطه آگاهی وارد شد بلافاصله آن را بیرون کنید. از هرگونه گفت و شنود، تصویر ذهنی یا احساسی که سعی میکند از میان شکاف ها نفوذ کنند جلوگیری کنید و آن را پس بزنید نسبت به هر آنچه که پیش می آید نه بی تفاوت باشید نه آن را جدی بگیرید و نه درگیر آن شوید؛ صرفاً آن را از ذهن پاک سازی کنید. ممکن است درک چگونگی انجام این کار در ابتدا دشوار به نظر برسد، اما شبیه به زمانی ست که در مقابل یادآوری یک خاطره شرم آور یا ناخوشایند مقاومت میکنید؛ با این تفاوت که هدف ما صرفاً جلوگیری از تداوم آن فکر و اندیشه است، نه اینکه به هر طریقی تلاش کنیم تا آن را مهار محدود یا سرکوب کنیم هنگامی که فکری به ذهن خطور کرد، آن را متوقف و از حیطه آگاهی پاک سازی کنید. درست مانند معلمی که تخته سیاه را پاک میکند به محض اینکه ذهن شروع به نوشتن کرد نوشتن را متوقف و هر آنچه که نوشته شده را پاک کنید. هرگاه مطلب دیگری ظاهر شد دوباره آن را پاک کنید. این عمل را آن قدر ادامه دهید تا تخته ذهن پیوسته تمیز باقی بماند. این کار کمک میکند تا دقیقاً بفهمید که ذهنتان تا چه حد با تلاش های شما برای ادامه نوشتن روی تخته مقابله خواهد کرد.