کتاب روزی که پنجره دنیایش را دید یکی از آثار اعظم تبرایی و محتوای آن داستان تخیلی، جذاب و با قلمی بسیار روان است که روایتگر امید‌ها و ناامیدی‌‌ها از زبان و زندگی یک پنجره می‌باشد.

این کتاب که مناسب کودک و نوجوان است به خوبی احساسات این گروه سنی را درک و سعی کرده با زبانی دوستانه و صمیمی این مسئله را شرح دهد که زندگی در کنار ناامیدی‌ها پر از امیدواری‌های غیر منتظره است و نباید در مقابل آنچه که در مسیر زندگی ما قرار می‌گیرد ناامید شویم و آن را همیشگی بدانیم. 

درباره کتاب روزی که پنجره دنیایش را دید

در فرهنگ ما پنجره همیشه نماد روزنه امید است و نویسنده به خوبی و با هوشمندی شخصیت اصلی داستان را یک پنجره انتخاب کرده که بی‌صبرانه منتظر نصب شدن و دیدن دنیای پیش‌روی خود است اما در کمال ناباوری روزی که نصب می‌شود منظره پیش‌روی او یک دیوار قدیمی است...

بدون شک هیچ پنجره‌ای نمی‌خواهد رو به دیوار باز شود و هیچ انسانی هم دوست ندارد در مسیر زندگی با دیوار ناامیدی و مشکلاتی که به سختی از سرراه برداشته می‌شوند روبه‌رو شود اما آنچه که در ادامه برای پنجره و دیوار مقابل او اتفاق می‌افتد روایتگر امیدواری‌ها و غیرمنتظره بودن اتفاقات خوب زندگی است.

خواندن کتاب روزی که پنجره دنیایش را دید برای گروه سنی کودک و نوجوان که به زودی قرار است وارد زندگی اجتماعی گسترده‌تری شوند و مسائل و ابعاد جدی‌تری از زندگی را تجربه کنند بسیار مفید است چراکه مسئله امیدواری و پایدار نبودن تلخ‌کامی‌ها و اتفاق‌های ناامیدکننده زندگی را به مخاطبان خود به خوبی القاء می‌کند.