به شوهرم گفتم که می خواهم هفته ای یک شب در کلاسی شرکت کنم و او با همان روش آرام همیشگی اش حمله را آغاز کرد. «هر کاری می خواهی بکن تو همیشه هر کاری که بخواهی انجام میدهی. اما انتظار نداشته باش وقتی به خانه می رسی من منتظرت باشم تو هر وقت به خانه می آیی مرا در این جا مییابی چرا من نباید وقتی به خانه میرسم تو را در این جا بیابم؟ می دانستم که گفته هایش اصلاً درست نیست، اما به من احساس خودخواهی شدیدی میبخشید رفتم و پول ثبت نامم را پس گرفتم. لیز برنامه ریزی کرده بودم که تعطیلات کریسمس را با همسرم به مسافرت بروم؛ سفری که از ماه ها پیش انتظارش را میکشیدیم. به مادرم زنگ زدم تا خبر بدهم که سرانجام بلیتهایمان را خریده ایم و او با گریه گفت: «پس شام کریسمس چه میشود؟ میدانی که در این شب همه دورهم جمع می شوند چطور میتوانی با من چنین کاری بکنی؟

و او گفت که اگر تنهایش بگذارم خواهد مرد. فکر می کردم شوخی میکند اما او همچنان گفته هایش را ادامه می دهد: «من بدون تو قادر به زندگی «نیستم و یا اگر مرا ترک کنی، قول نمی دهم که بتوانم زندگی ام را ادامه بدهم حالا دیگر به گفته هایش نمی خندم. وحشت می کنم تحمل دیدن رنج و عذاب او را ندارم، اما خشم و حشتناکی هم در درونم زبانه میکشد چرا باید الیوت مرا در چنین موقعیتی قرار دهد؟ این نوع تهدید که میان چنین افرادی بسیار متداول است، احساس مسئولیت شدید ایو را هدف قرار میدهد. او با من خیلی مهربان بوده. قدرت ترکش را ندارم اگر بلایی سر خودش بیاورد، تا آخر عمر خودم را نمی بخشم.» و بعد با قاطعیت میگوید از شدت احساس گناه می میرم بسیاری از این افراد به اندازه الیوت پیشروی نمی کنند. همان طور که به ایو هم گفتم زندگی کنار چنین فردی نجات وی را تضمین نمیکند. این تصمیم اوست نه شما به یقین میتوانید فردی را که قصد خودکشی دارد به گروه های حامی معرفی کنید اما اگر کنار او باقی بمانید چون احساس میکنید حمایت از او تنها وظیفه شماست، مطمئن باشید از این تهدید برای سلطه بر زندگی شما استفاده خواهد کرد و در واقع دست به باج گیری عاطفی خواهد زد.