محسن اصفهانی متولد 13 فروردین 1361 در تهران است.
وی نویسنده، شاعر و اقتصاددان ایرانی است.
تاکنون (سال 1401)، پنج کتاب از ایشان چاپ و منتشرشده است که به ترتیب عبارت‌اند از: دیار باران (1378، در سن 17 سالگی. مجموعه شعر، نشر پلیکان)
کاه‌گلی‌ها در مغازه‌های لوکس می‌میرند (1383، مجموعه شعر گروهی، نشر آرویج)
قطعه هیچُم قبرستان (1384، مجموعه داستان، نشر ویدا)
آدمِ توی آینه (1397، رمان اجتماعی که به کودکیِ دهه شصتی‌ها تقدیم شده است. نشر ایجاز)
تنها بازی (1401، مجموعه داستان، نشر شال‌گردن)
وی در داستان‌نویسی، تبحر ویژه‌ای در دیالوگ‌نویسی، طنز تلخ، غافلگیریِ مخاطب و داستان‌های مینیمال دارد.
او تاکنون چندین فیلم‌نامه (سریال، فیلم کوتاه، فیلم تلویزیونی، تیزرهای تبلیغاتی و...) برای تلویزیون، سازمان‌ها و شرکت‌های خصوصی و... نوشته و یا در اتاق‌های فکر و راهبرد، همکاری داشته است.
او در سال 1380 و در 19 سالگی، در جشن نهمین کتاب سال ایران، از طرف موسسه رشد، وزارت ارشاد و دانشگاه صنعتی شریف، برنده جایزه ویژه بهترین‌های نویسندگی و شعر کشور شده است.
محسن اصفهانی دکترای اقتصاد دارد و تخصص ویژه‌اش حوزه‌های مشاوره استراتژیک، توسعه کسب‌وکار، انرژی و تدریس دوره‌های ویژه مذاکره حرفه‌ای و شخصیت‌شناسی در مشاغل و اجتماع است.
وی همچنین نوازنده ساز گیتار است و تاکنون آثار مختلفی را نیز آهنگسازی کرده و در قالب‌های مختلف، برای خوانندگان مختلف، ترانه‌سرایی کرده است. به قول برخی منتقدین، دکتر محسن اصفهانی تسلط خاصی روی کلمات و جمله نویسی دارد که به‌سادگی از ساختار ظاهری و باطنی کلمه‌ها عبور نمی‌کند. برای همین، با مطالعه آثارش درمی‌یابیم که اصطلاحات و حتی کلمات تازه‌ای را به زبان فارسی اضافه نموده است.