یکی از بزرگترین آثار قیام حسینی این بود که مجزا کرد بین قیام علیه خلفا و قیام علیه اسلام را همان طوری که قبلا گفتیم اگر امام حسین علیه يزيد قيام نمی کرد ممکن بود خرابکاریها و سوء سیاست یزید منجر به قیامی از طرف عناصری بشود که به اسلام هم علاقه ای نداشتند. اکنون میگوییم اگرچه در تاریخ اسلام قیامهای زیادی میبینیم که علیه دستگاه خلفاست و در عین حال جنبه حمایت از اسلام را دارد مثل قیام ایرانیان علیه امویان ولی باید دانست که این امام حسین بود که اولین بار قیام دسته جمعی مسلحانه علیه دستگاه خلافت کرد و او بود که حساب اسلام را از حساب متصدیان امر جدا کرد بلکه راه قیام علیه دستگاه را از نظر اسلامی باز کرد و قیام آن حضرت نمونه و سرمشق دیگران قرار گرفت؛ دیگر نقش خلفا به عنوان حامیان اسلام باطل شد اسلام در طرف مخالف قرار گرفت. قبل از امام حسین هم قیامهایی فردی یا دسته جمعی انجام شد. آنها یا مسلحانه و فردی بود یا جمعی و غیر مسلحانه ولی قیام و شورش دسته جمعی و مسلحانه را امام حسین آغاز کرد قیام علیه عثمان نیز نوعی تفکیک بین اسلام و خلافت بود. مقام خلافت در آن روز عالیترین مقام روحانی و سیاسی بود و چنانکه میدانیم

فرازی از پیام امام خمینی (ره) به مناسبت دومین سالگرد شهادت آیت الله مطهری او با قلمی روان و فکری توانا در تحلیل مسائل اسلامی و توضیح حقایق فلسفی با زبان مردم و بی قلق و اضطراب به تعلیم و تربیت جامعه پرداخت. آثار قلم و زبان او بی استثناء آموزنده و روانبخش است و مواعظ و نصایح او که از قلبی سرشار از ایمان و عقیدت نشأت می گرفت برای عارف و عامی سودمند و فرحز است. از ملتی هر چیز منهدم شود قابل جبران و اصلاح است مگر حماسه ملی و روح ملی که ملت را به دنبال خود می برد. امام حسین حماسه اسلامی را زنده کرد و به این جهت به اسلام حیات بخشید. میگویند امام حسین اسلام را زنده کرد، تجدید حیات کرد با خون خود نیرو داد و آبیاری کرد. راست است اما چگونه و به چه نحو؟ به این نحو که حماسه اسلام را احیا کرد؛ به روحها شخصیت حریت غیرت ،آزادگی ایده آل داد و خونها را به جوش آورد رخوت را از بدنها گرفت و روحها را به حرکت آورد؛