اطاعت میکنم ماجرای نگهبان بانکی را تعریف میکند که اخراجش می کنند و پس از چند روز جستجو برای یافتن شغل، نا امیدانه مجبور می شود در خانه بماند. آن طور که خودش می گوید بیشتر از همه چیز از این در عذاب بود که کسی به او دستور نمی داد! احساسش این بود که از موجودیت ساقط شده زنش کم کم غرهایش را شروع میکند که چرا عاطل و باطل و بیکاره افتاده ای ؟ لاقل بشور بپز بساب و.... و او نیز با خوشحالی از بابت رسیدن دستورات جدید کم کم غلام حلقه به گوش زنش می شود؛ نه فقط غلام، بلکه نوع جدیدی از عشق را تجربه میکند عشق بنده به اربابش! همانند همه ی آنهایی که عاشق رئیسشان و محل کارشان اند گوش به زنگ دستورند، چرا که هیچ دستور درونیی ندارند و در نتیجه از بیکاری و بطالت گریزانند. آنانی که به جای کار کردن برای زندگی، زندگی را برای کار کردن می خواهند؛ اینان چنان او امر ارباب را درونی کرده اند که بیکار بودن، خوره ی روحشان می شود. آنها فقط با شنیدن دستور موجودیت می یابند. کسانی که عاجزانه التماس میکنند که امرکن اطاعت میکنم و پذیرفته اند که اگر کار نکنند، دیوانه میشوند غافل از این که جنون واقعی همین تقلیل زندگی به کار مشد دیست که به انقیاد آن درآمده ایم. هیچ لحظه ی خلائی نباید وجود داشته باشد. تمامی لحظات و فعل و انفعالات باید طبق موازین سرمایه سودمند تلقی گردند. استیلای فایده باوری و عقلانیت ابزاری کلیتی ناعقلانی را بر جهان تحمیل کرده که موجد خسرانها و بحرانهایی روزافزون است. هیچ چیز و هیچ کس جرئت ایستادن و درنگ کردن ندارد حتی اوقات فراغت هم آن چنان که باید اوقاتی آزاد نیستند و نه نقطه ی مقابل کار، بلکه همبسته و امتداد آن به حساب می آید