کتاب شهری گم شده زیر رمل ها شهری که زیر رمل های کنار ساحل گم شد

خورشيد به يکباره پشت کوه ها سقوط مي کند. تنها تلالو کمرنگي از آن مانده، فقط از سوي غرب. آن جا که برجک کارخانه ي روبه رويي ام جلوي کوه قد علم کرده، بلند است و چاق. دلم مي خواست بروم بالاي برجک و دست دراز کنم و خورشيد را از پشت کوه بياورم بيرون تا چند لحظه بيش تر غروب آفتاب را ببينم. از پشت اين پنجره جدا نمي شوم. روبه رويم آرام آرام سقف خاکستري خال خالي مي شود و خال ها پررنگ تر مي شوند. دوست ندارم اين خاکستري، تيره و تيره تر شود. اتوباني که آسايشگاه را از کوه جدا مي کند... وقتي همه جا در تاريکي فرو مي رود تنها زنجير ارتباطي من با جهان بيرون همين اتوبان روبه رويم است، کرم هاي شب تاب با نورهاي کم رنگ شان به سرعت از دو سوي آن در شتاب اند. معلوم نيست با اين عجله به کجا مي خواهند برسند. اگر اين ويلچر نبود و مي توانستم به کمک عصا خودم را به حاشيه ي آن برسانم شايد با يکي از همين کرم هاي شب تاب به سفري بي سرانجام مي رفتم.