گرچه حوزه ی رفاه و سیاست گذاری اجتماعی از لحاظ موضوعی دارای سابقه ی طولانی و به تعبیری به دوران شکل گیری دولت های مدرن برمی گردد، با این حال ظهور این حوزه ی مطالعاتی به صورت نظام مند و منسجم و در قالب نظام دانشگاهی به نیمه ی سده ی بیستم برمی گردد. نقطه ی عطف یا خیزش اصلی این مطالعات با شکل گیری دولت های رفاهی در غرب تجلی یافت. تا دهه های آخر قرن بیستم، مباحث رفاه و سیاست گذاری اجتماعی عمدتاً ذیل علوم اجتماعی به معنای عام آن مطرح بود. اما، امروزه رفاه و سیاست گذاری اجتماعی یکی از حوزه های مطالعاتی بین رشته ای است که از دانش ها و علم های مختلف در علوم انسانی از جمله اقتصاد، جامعه شناسی، مردم شناسی، تاریخ، مددکاری اجتماعی و … بهره می گیرد. ضمن این که این نکته وجود دارد که مباحث «رفاه» و «سیاست گذاری یا سیاست اجتماعی»، به معنای دقیق کلمه، و به تبع آن، از حیث نتایج، کاملاً به یک معنا نیستند. رفاه و سیاست گذاری اجتماعی از جمله حوزه هایی است که زمان زیادی از پایه گذاری آن در ایران نمی گذرد، با این حال، آثاری در قالب تألیف و ترجمه در این حوزه به چاپ رسیده است که تا حدی در تعیینِ چارچوب این زمینه ی پژوهشی و مطالعاتی موثر واقع شده اند. اثر حاضر نیز مجموعه ی توصیفی از مفاهیم و واژگانی است که در مباحث رفاه و سیاست گذاری اجتماعی مورد استفاده قرار می گیرند و می تواند سهمی اندک در تعیین مرزهای این حوزه های مطالعاتی داشته باشد. آثاری از این دست به دلیل ماهیت آن ها نمی توانند جامعیت کافی و لازم را داشته باشند، چرا که بنیان های مفهومی هر علم دائماً رو به گسترش است. با این حال، در این اثر سعی شده است که مفاهیم اساسی و پایه ای رفاه و سیاست گذاری اجتماعی پوشش داده شود.