بشر تا به امروز مراحل مختلفی از زندگی خود را گذرانده و سیری تکاملی داشته است؛ از روزگار وحشی‌خویی در عصر پارینه‌سنگی، که زندگی بر پایة شکارگری و گردآوری خوراک بود، تا عصر بربریت و نوسنگی ـ که کشاورزی و دامپروری رشد می‌کند ـ و در ادامه عصر شهریگری (تمدن) که دادوستد کالا و بازرگانی رونق می‌یابد. در این روند نخستین شکل سازمان اجتماعی بشر را سازمان مادرسالارانه در کنار سازمان برادرسالارانه تشکیل می‌دهد که بیش‌تر به مادرسالاری تاکید و کم‌تر به برادرسالاری توجه شده است: در نیمه‌های عصر نوسنگی این سازمان فرومی‌پاشد و به تدریج مردسالاری یا پدرسالاری جایگزین می‌شود که تا به امروز نیز ادامه دارد. نگارنده در کتاب حاضر می‌کوشد تا سرگذشت پنهان‌ماندة زنان را در عصر وحشی‌خویی و آغاز بربریت بازسازی کند. وی با تاکید بر سرآمدی و رهبری زنان و برشمردن دستاوردهای آنان، مکتب‌هایی که مادرسالاری را باور ندارند به چالش می‌کشد تا ثابت کند فرودستی امروزی زنان از سازه‌های زیستی سرچشمه نگرفته است. همچنین نگارنده در دنبالة مادرسالاری در دو بخش جداگانه به برادرسالاری و پدرسالاری نیز پرداخته است. این سه نهاد زنجیروار به هم پیوسته‌اند، زیرا نهاد پدرسالار از درون دو نهاد مادرسالار و برادرسالار سربرآورده است.