کتاب حاضر، جلد اول از اين مجموعه است که در آن مؤلف اصول نظري انتزاعي پويايي هاي کلان تحول قلمروهاي نهادي از قبيل اقتصاد، سياست، قانون، خويشاوندي، مذهب، آموزش وپرورش و نظام هاي نهادي متمايز ديگر را توضيح مي دهد. واحدهاي مشارکتي در اين قلمروهاي نهادي منابع باارزش را در ميان اعضاي جمعيت به طور نابرابر توزيع مي کنند و بنابراين نظام هاي قشربندي را به وجود مي آورند که بيانگر پويايي هاي مربوط به خودشان هستند. جوامع از نهادها و نظام هاي قشري به وجود مي آيند درحالي که نظام هاي بين جوامع از طريق روابط بين جوامع، به ويژه نهادهاي مرتبطشان ايجاد مي گردند. نظر به اينکه سطوح خرد و متوسط پويايي ها به وسيله اين سطح کلان واقعيت اجتماعي محدود مي شوند، اصول ارائه شده در اين جلد براي فهم و شناخت پويايي هاي خرد و متوسط واقعيت اجتماعي يعني، روابط بين الأشخاص و گروه ها، سازمان ها، اجتماعات و مقوله هاي اجتماعي که در داخل تعامل اجتماعي رخ مي دهند، اهميت زيادي دارند.