کتاب استراتژی های پژوهش اجتماعی

در کتاب حاضر، دربارة انتخاب های اصلی و تنگناها در پژوهش اجتماعی بحث شده و چهار استراتژی استقرایی؛ قیاسی؛ سپکاوی و استفهامی تشریح شده است. آن گاه، رویکردهای کلاسیک و پژوهش اجتماعی همچون، عقل گرایی انتقادی؛ تفسیرگرایی و واقع گرایی اجتماعی که اکنون آنها را «پارادایم های پژوهش» می نامند، مورد بحث قرار گرفته اند. در پایان کتاب پارادایم های پژوهش بر مبنای مفروضات هستی شناختی و معرفت شناختی بررسی شده و هرکدام از پاردایم ها نقد و دوباره به شیوة تنگناهای روش شناختی معرفی شده اند. شایان ذکر است در پایان هر فصل، خلاصه ای از مطالب ارائه و نمونه های تجربی نیز به اقتضای تناسب آورده شده است.