آدم ها همیشه و مدام برای همدیگر قصه می گویند. ما در هر موقعیتی، از زندگی روزمره گرفته تا تبلیغ کسب و کار، با قصه های دیگران و همچنین قصه های خودمان سروکار داریم. چه در ارتباطات چهره به چهره و چه در رسانه ها و فضای مجازی، ما همیشه در معرض انبوهی از قصه ‏ها هستیم. بعضی قصه ها را دوست داریم، از بعضی قصه ها بدمان می آید، بعضی به نظرمان تکراری اند و تعدادی هم انگار حرف تازه ای دارند. سؤال مهم این است که «آیا من مصرف کننده ی منفعل این قصه ها هستم یا می توانم تیزهوشانه ساختار مخفی شان را کشف کنم؟» یا اینکه «چطور می توانم قصه های خودم را بهتر برای دیگران بگویم؟» کتاب راهنمای عملی پژوهش روایی در علوم اجتماعی درست با همین قصه های واقعی سروکار دارد و نشان می دهد که چنین قصه هایی به چه کارِ پژوهشگران می آیند. احسان آقابابایی، نویسنده ی کتاب که دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه اصفهان است، با استفاده از تجربه های خودش در حوزه ی پژوهش، سعی کرده راهنمایی عملی و گام به گام و خوش خوان برای دانشجویان، پژوهشگران و همه ی علاقه مندان به مطالعه ی بیشتر درباره ی جامعه فراهم کند. او با مثال هایی از پژوهش های واقعی انجام شده در ایران و دیگر کشورهای جهان، فوت وفن انجام پژوهش روایی در حوزه ی علوم اجتماعی را به زبانی ساده و درعین حال علمی و دانشگاهی شرح می دهد. در کتاب راهنمای عملی پژوهش روایی در علوم اجتماعی ابتدا درباره ی مبانی پارادایمی و نظری پژوهش روایی خواهید خواند و در بخش های بعدی، مرحله به مرحله، با فرایند عملی انجام پژوهش روایی آشنا خواهید شد: یاد می گیرید مسئله ی پژوهشی خود را دقیق و واضح بیان کنید، چهارچوبی مفهومی و روشی برای آن بیابید، نمونه ی آماری تان را به شیوه ای مناسب انتخاب کنید، و داده ها را چنان جمع آوری و تحلیل کنید که به نتیجه ای روشن و سودمند برسید. نویسنده در بخشی از کتاب هم به مسئله ی مهم مشروعیت بخشی و تضمین اعتبار پژوهش های روایی پرداخته و در فصل نهایی هم فوت وفن نوشتن گزارش های پژوهشی را توضیح داده است. اشاره به نمونه های متعدد و مثال هایی از جامعه ی ایران، این کتاب را نسبت به منابع ترجمه ای فهم پذیرتر و خوش خوان تر کرده است.