کتاب زمان اشتباه مکان اشتباه اثر جیلیان مک آلیستر ترجمه روناک احمدی آهنگر توسط انتشارات نون منتشر شده است.Wrong Place Wrong Timeدرباره کتاب زمان اشتباه مکان اشتباهچطور میشود بعد از اینکه کسی به قتل رسید از وقوع آن جنایت جلوگیری کرد؟ اواخر ماه اکتبر است و ساعت از نیمه شب گذشته. پشت پنجره انتظار میکشی تا پسر هفده ساله ات به خانه برگردد. دیر کرده ناگهان پسرت پیدا میشود اما تنها نیست , دارد به سمت مردی قدم برمیدارد و مسلح است. چیزی که جلوی چشمت میبینی باور کردنی نیست , پسرت که یک نوجوان با نمک و خوشحال است مردی را در خیابان درست جلوی خانه به قتل رسانده نمیدانی مرد که بوده و چرا چنین اتفاقی افتاده تنها چیزی که میدانی این است که پسرت دستگیر شده و آینده اش نابود شده است. با اندوه به خواب میروی , همه چیز از دست رفته تا اینکه بیدار میشوی و... میفهمی به دیروز برگشته ای و روز بعد.... پریروز. هر بار که از خواب بیدار میشوی کمی بیشتر به عقب برگشته ای و از جنایت دورتر میشوی. جایی در گذشته سرنخی هست علت اصلی آن قتل در گذشته مخفی شده و چاره ای نداری , حتما باید پیدایش کنی.جیلیان مک الیستر نویسنده مشهور بریتانیایی برای اولین بار با رمان زمان اشتباه , مکان اشتباه به خوانندگان فارسی زبان معرفی میشود : یک تریلر روانشناختی پرهیجان , داستان در مورد مادری که صحنه به قتل رسیدن یک غریبه توسط پسر نوجوانش را میبیند و راهکاری نامعمول برای نجات دادن فرزندش از این مخمصه را انتخاب میکند. به گفته الیس فینی , (نویسنده سنگ کاغذ قیچی ) این کتاب هوشمندانه و نوآورانه است و رها کردنش چنان سخت است که بهتراست از قبل به خواننده هشدار دهند.آشنایی با نویسنده

راکش می‌گوید: «یکی از دوست‌هام برای رساله‌ی دکتری‌ش روی سفر در زمان کار کرده بود.»
«واقعاً؟»
«آره. درباره‌ی این بود که واقعاً گاهی‌وقت‌ها ممکنه توی یه حلقه‌ی زمانی گیر کنی و نتونی ازش بیرون بیای. یادمه چکیده‌ش رو خوندم. باهم چندتا درس مشترک داشتیم...» دست‌به‌سینه به دیوار تکیه می‌دهد. کتش روی شانه‌ها چروک خورده. «باهم فیزیک محض و ریاضی کاربردی داشتیم. توی دانشگاه لیورپول باهم بودیم، و بعدش اون رفت تا یه رشته‌ی عجیب‌وغریب بخونه. الان توی جان مور مشغوله.»
«اسمش چیه؟»
«اندی وتس.» راکش دستش را در جیب شلوارش می‌برد و یک پاکت سیگار بازشده بیرون می‌آورد. «راستی، تو رو خدا این‌ها رو از من بگیر. دوباره دارم عادت می‌کنم.»

جنیفر به‌شوخی می‌گوید: «باید بری دکتر.» و کف دستش را به‌سمت او می‌برد تا پاکت سیگار را بگیرد. وقتی راکش برمی‌گردد تا بیرون برود، جنیفر لبخند می‌زند و در این فکر است که حالا واقعاً اینجاست. در روز پنج‌شنبه. از اینکه با کسی که بهش اعتماد دارد حرف زده، آرام‌تر شده و حالا بهتر می‌تواند به موضوع نگاه کند.

پس چه اتفاقی افتاده؟ چطور به عقب رفته؟ وقتی می‌خوابد، این اتفاق می‌افتد؟ و برای اینکه از شر این اوضاع خلاص شود باید چه‌کار کند؟

به پاکت له‌شده‌ی سیگار خیره می‌شود. حتماً راه‌حل این است که چیزی را تغییر دهد. چیزی باید تغییر کند تا عقب رفتن در زمان متوقف شود، تاد را نجات دهد و از این چرخه‌ی ناتمام بیرون بیاید.

«اگه یادم بمونه، جوراب‌های معمولی می‌پوشم.» لبخند پررمزورازی روی لب‌های راکش نشسته. دست‌هایش روی چهارچوب درند.

راکش بیرون می‌رود و جنیفر چند لحظه صبر می‌کند، بعد رو به راهرو داد می‌زند: «ترک کن!» تمام سعی خود را می‌کند که چیزی عوض شود. هر چه که باشد مهم نیست، فقط تغییری ایجاد شود. «اصلاً برای سلامتی‌ت خوب نیست!»