کتاب حاضر، با موضوع اعتیاد و تنهایی قصّة فراز و نشب‌های زندگی زنی به نام «باران» است. «باران» از زمان نوجوانی، کم کم متوجّه فقر و فلاکت زندگی، اعتیاد پدر و تنهایی‌ها و بی‌کسی‌های مادر می‌شود. پدر معتاد او حتی به درآمد حاصل از خیاطی مادر که برای سیر کردن شکم بچّه‌ها است رحم نمی‌کند و آن را خرج مواد می‌کند و سرانجام در این راه پسرش «اکبر» و خود نیز به علّت مواد جان می‌بازند. مادر بر اثر سرطان و عدم مداوای آن از دنیا می‌رود و «باران و خواهرش «مهین» تنها بازمانده یک خانوادة پنج نفره می‌شوند. پدر قبل از مرگ، «باران» را به عقد پیرمردی به نام «حاج رضا» در می‌آورد. «حاج رضا» با وجود پیری، مردی مؤمن و شریف است و «باران» از وی صاحب دختری به نام «دنیا» می‌شود. زمانی که «حاج رضا» دار فانی را ترک می‌کند، بدبختی‌های «باران»، با آمدن مردی به نام «کیوان» در زندگی‌اش آغاز می‌شود.