بریده ای از کتابمادرم چندبار درباره عجیب بودن شرایط اوایل ازدواجش برایم حرف زده بود. مادر شوهرش از زمان تصادف شوهرش , هر روز سیر ترشی کشمیری میخورد. خانه شان بوی خاص سیر و پیاز هضم شده میداد. روز اول زندگی اش در خانه جدیدش , مادر شوهرش یک صابون سفید بزرگ و یک حوله دستی برای حمام کردن به او داد. همچنین تعداد زیادی از ساری های قدیمی متعلق به مادر شوهرش به او رسید. مامان باید از آن پس آنها را می پوشید. مامان پارچه ها را بو کشید , بوی سال ها گرد و خاک و نفتالین میداد. حالش بهم خورد. روز دوم وقتی مادر شوهرش او را در حال چرخیدن در خانه دید , عروس جدیدش را به سالنی صدا زد که رادیو آنجا روشن بود , از او پرسید که دارد چه میکند. مادرم جواب داد: هیچی. راست گفت. کاری نمیکرد. "کنارم بشین و آهنگ گوش کن"مادرم روی کاناپه نشست تا وقتی که مادر شوهرش از اهنگ های قدیمی خسته شد. اما وقتی مامان خواست برود , مادرشوهرش دستش را گرفت و گفت : همین جا بمون. آهنگ های این گروه رو دوست دارم. با هم وقت گذراندنشان روی کاناپه در کنار رادیو تا ساعت شش طول کشید. خدمتکاران چای و غذا آورده بودند. مادر پدرم یک موچین در ئستش داشت. موهای زیر چانه اش را با دست لمس میکرد و آنها را بیرون میکشید. این کار را بدون کمک آینه انجام میاد و اغلب اوقات پوست خودش را با موچین پاره میکرد که مامان را میترساند. روی فک پایینش یک ردیف جای زخم و موهای ریز مشخص بود....