«بازیگری روان تنی»، اثری رادیکال است؛ زیرا تمام دانسته های ما از بازیگری، درام، تئاتر و اجرا را زیر سوال می برد. کتاب مذکور فقط اثری درباره ی تاریخ بازیگری و نظریه های آن نیست؛ بلکه می توان آن را کتابی درباره ی« تاریخ انتقادی تئاتر تجربی» نیز دانست. زاریلی، بیشتر شیوه های اجرای از«کنستانتین استانیسلاوسکی» تا «کیتی میچل» را تحلیل و بررسی می کند وفقط هم به شیوه های غربی توجه نمی کند؛ بلکه به تئاترهای تجربی شرقی- مثل اجراهای«اوتاشوگو» و«تاداشی سوزوکی» - نیز می پردازد. زاریلی تنها به بازیگری نمی پردازد؛ بلکه اصول و مبانی کارگردانی، دراماتورژِ و نقد تئاترهای پست دراماتیک را نیز آموزش می دهد. زاریلی ادر سطح بین المللی به دلیل آموزش بازیگران در زوند روانی از طریق هنرهای رزمی/ مراقبه آسیایی و به عنوان کارگردان/ مجری شناخته شده است.

برگرفته از نشر نیماژ