پلوین در «نسل پی» از طرفی آرمانشهر فرو ریخته ی کمونیتسی را به شوخی می گیرد و همزمان تصویری صریح تر از سرگردانی در زمین سوخته ای به جا مانده از سال ها سلطه ی رفقای تمامیت خواه نسل پدرانش به دست می دهد. پلوین در نسل پی است خرده پا که زیر آوار رژیمی که از فقر فضلیت برمی کشد، همچون سایر همنسلانش عمرش را به باد داده و با فروپاشی شوروی پایش به دنیایی باز می شود که در آن از اسطوره های میان رودان گرفته تا سرمایه داران نو کیسه ی پسا شوروی و دست های همیشه پشت پرده هر کسی را می توانند تا مرز خدایی در نظام اسرار آلود تبلیغات تمام آنچه سال ها ممنوع بوده، برکشد. نسل پی، با بیش از 3/5 میلیون نسخه فروش و کسب جوایز متعددی از جمله جایزه ی ریچارد اکسونفلید آلمان، از موفق ترین آثار پلوین نزد منتقدان به شمار می رود.

برگرفته از نشر نیماژ