کتاب ابله

کتاب حاضر، داستان کلاسيک معروفي است که در آن «پرنس ميشکين»، آخرين فرزند يک خاندان بزرگ ورشکسته، پس از اقامتي طولاني در سوئيس براي معالجه بيماري، به ميهن خود بازمي گردد. بيماري او رسماً افسردگي عصبي است ولي درواقع «مويخکين» دچار نوعي جنون شده است که نمودار آن بي ارادگي مطلق است. به علاوه، بي تجربگي کامل او در زندگي، اعتماد بي حدي نسبت به ديگران در وي پديد آورد. «مويخکين»، در پرتو وجود «راگوژين»، هم سفر خويش، فرصت مي يابد که نشان دهد براي مردمي واقعاً نيک، در تماس با واقعيت، چه ممکن است پيش آيد. «روگوژين» اين جوان گرم و روباز و بااراده، به سابقه هم حسي باطني و نياز به ابراز مکنونات قبلي، در راه سفر سفره دل خود را پيش ميشکين، که ازنظر روحي نقطه مقابل اوست، مي گشايد. روگوژين براي او عشق قهاري را که نسبت به «ناستازيا فيليپونيا» احساس مي کند بازمي گويد.