هدف از تنبیه اصلاح رفتار کودک است پس باید به او فرصت بدهید تا آموخته هایش را نشان دهد. اگر تنبیه طول بکشد ممکن است کودک فرصت پیدا نکند که رفتار خود را اصلاح کند. کودک دیر به خانه می آید یا وقتی برای چندمین بار به درخواست شما برای صرف شام توجهی نمیکند ممکن است عصبانی شوید و برای یک ماه به او اجازه بیرون رفتن از خانه را ندهید در آن یک ماه او نمیتواند نشان دهد که زود به خانه برگشتن پس از بازی یا حضور به موقع در سر میز شام را آموخته است. او آن قدر از این تنبیه می رنجد که پنهانی از خانه خارج میشود یا مانند یک حیوان زندانی رفتار میکند. اما اگر تنبیه او چنین بود که میبایست برای دو روز بلافاصله پس از تعطیل شدن از مدرسه به خانه می آمد روز سوم فرصت میداشت تا اصلاح رفتار خود را نشان دهد و ظرف یک ماه اعتماد شما را جلب کند. تنبیه بدنی باید کنترل شده و مختصر باشد. 
ما به عنوان یک اصل تنبیه بدنی را توصیه نمیکنیم اما موارد استثنایی نیز وجود دارد. برای نمونه اگر کودک دو ساله شما میخواهد یک سوزن را داخل پریز برق فروکند ممکن است فریاد بزنید نکن!» و بعد بلافاصله سوزن را از او بگیرید و با دست ضربه کوچکی به پشت دستش بزنید برای یک بچه کوچک این روش بسیار مناسب تر از یک نطق بی سروته درباره خطرات الکتریسیته است 
روش مؤثر دیگر این است که دست بچه را در حالی که مؤكداً او را از عملی نهی می کنید بگیرید. ارزش این روش در مواردی است که ممکن است از کوره در بروید و کودک را به شدت کتک بزنید.
 هرگز هنگام عصبانیت از تنبیه بدنی استفاده نکنید اگر میخواهید این روش را به کار بگیرید بهتر است به جای یک واکنش احساسی و هیجانی به یک اقدام سنجیده دست بزنید. به این معنی که عمل شما باید هدفمند مختصر و کنترل شده باشد. ما معتقدیم که محدودیتهای خارجی تنبیه بدنی باید در حد یک ضربه کوچک به پشت دست یا به کفل کودک باشد آن هم با کف دست هر تنبیهی بیش از این می تواند خطرناک و زیانبار باشد. هرگز برای تنبیه از ترکه کمربند خط کش یا امثال آن استفاده نکنید.
سعی کنید به جای تنبیه بدنی از روشهای دیگر نظیر محروم کردن موقتی، تصحیح بیش از حد و اشکال دیگر تنبیه نظیر محدود کردن و گرفتن برخی امتیازات استفاده کنید.

این راهنمای کاربردی برای حل بیش از هزار مشکل شایع و معمول کودکان نوشته شده است.
نویسندگان این کتاب عبارتند از یک روان شناس یک مشاور آموزش و یک آموزگار، که همگی خود پدر و مادرند این راه حل ها، فقط نظریه نیستند بلکه کاملا در عمل از موده و تجربه شده اند. پدران و مادران باید باور کنند که میتوان رفتار کودکان و نوع نگرش آنها را تغییر داد و در نهایت به شخصیت آنها شکل مطلوب و مناسب بخشید.