می گویند نوجوانی دورانی است که فرد در آن از طریق جامعه پذیری از دنیای کودکی کنده و به دنیای بزرگ سالان وارد می شود. به همین دلیل نیز آن چه فرد در دوران کودکی کسب کرده و ویژگی ها و امتیازهایی که به لحاظ شخصی از آنها برخوردار بوده با گذشتن از این دوره یا مجوز ورود به زندگی بزرگ سالانه ی او را می گیرند و یا به عنوان ویژگی ای کودکانه کنار گذاشته می شوند و عملاً در گذر زمان مدفون می گردند. آخر بازی رمانی است که به نوجوان کمک می کند شکل ویژه ی تخیل خود را بازشناسی کند استفاده از الگوی بازی های کامپیوتری و به جریان انداختن شکل ظریف و ویژه ای از تخیل هنرمندانه در این بستر مهمترین ویژگی این رمان است. این تخیل هنرمندانه که سرچشم هاش ماجراجویی های رایانه ای قهرمان داستان آراز اقبالی است قصه و مخاطبش را به هزارتویی می برد پر از صحنه های هیجان انگیز اتفاقات پیش بینی ناپذیر و ماجراهای لذت بخشی که ایرانی بودن نویسنده ی آن لذت خواندن شان را چندین برابر ساخته است. شاید خواندن این کتاب برای آن دسته از نوجوانان که مثل من به بازی های رایانه ای و واقعیت مجازی علاقه ی بیشتری دارند جذاب تر هم باشد؛ چون در پشت ماجراهای این رمان این باور و واقعیت وجود دارد که در آینده ای نه چندان دور دیگر نمی توان میان واقعیت و واقعیت مجازی مرز مشخص و محکمی کشید این کتاب تلاش می کند دیوار آهنی میان دنیای رایانه ای صفر و یک و دنیای واقعیت روزمره را بشکند و با بال های تخیل، مجوز عبور از این دیوار را بگیرد اگر می خواهید با نویسنده در این سفر هیجان انگیز همراه شوید، خواندن این کتاب تنها راه هم سفر شدن با اوست.