اثر پژوهش حاضر، در پی بررسی مفهوم تقابل در قرآن از دیدگاه زیبایی‌شناسی و سبک‌شناسی است. نگارنده ابتدا به مفهوم تقابل از نظر «زرکشی» اشاره کرده و سپس نظر سیدقطب و رافعی و اندیشة تقابل در دو دیدگاه متعارض «اشتراوس» و «کمال ابودیب» را بررسی کرده است. در ادامه، ایدة «همبستگی تقابلی» را با توجه به کتاب «تحلیل الخطاب الشعری» مطرح کرده است. مطالب کتاب در چهار فصل تدوین شده است. فصل اوّل به ماهیت تجربة زیبایی‌شناختی و تقابل اختصاص دارد. در فصل دوم، مبانی قرائت زیبایی‌شناسانه که در زبان و ریتم نمود پیدا می‌کند، تبیین شده است. نگارنده در فصل سوم، در پی اثبات عظمت رابطة موجود بین ساخت و محتوا از نظر دلالت، کارکرد و اهداف که در متن ساختار ریتمیک است، می باشد و فصل چهارم را به تحلیل سورة «ضحی» اختصاص داده تا زیبایی‌شناسی آن را بررسی کند و اسرار این سوره را با توجه به یافته‌های پژوهش بیان کند. هدف از پژوهش حاضر، آگاهی مخاطب از مؤلفه‌های زیبایی شناختی و احکام آن در متن قرآنی است.