کتابی است از فئودور داستایفسکی، نابغۀ ادبیات روس و جهان. رمانی که در سال ۱۸۴۶، پس از نخستین اثر داستایفسکی، یعنی مردم فقیر، که با تحسین منتقدان روسی مواجه شد، منتشر شد.
شکل گیری و تحول عنصر جنون در آقای گالیادکین، که به عنوان کارمند، در سیستم اداری پیچیدۀ روس مشغول کار کردن است، زمینۀ اصلی این رمان کوتاه است. گالیادکین چند صفت برجسته و خاص دارد: یکی اینکه مردی است که همواره برای آینده رؤیاپردازی می کند و دیگر آنکه در کشاکش یک قضیۀ عاطفی و عاشقانه درگیر است، که آن هم دچار پیچیدگی های خاصی شده است.
گالیادکین در بخش های گوناگون کتاب، در مقام راوی، دربارۀ اصول اخلاقی خود و شخصیت خودش، اطلاعاتی را در اختیار خواننده قرار می دهد؛ اما ریشه های جنون هر لحظه در گالیادکین عمیق تر می شود و او احساس می کند فردی که کاملاً شبیه خودش است وارد زندگی اش شده است. فضای اداری پر از تشویش موجود در پیرامون گالیادکین نیز از جمله مواردی است که این جنون را هر لحظه و به شکل پیوسته عمیق تر می کند. فضای خشک اداری که چیزی از ارتش کم ندارد.
در چنین سیستم اداری بیمارگونه ای، آدم ها صرفاً موجودات بی ارزشی هستند که نه هویتی از خود دارند و نه استقلال عملی، و از آن سو هر لحظه امکانش هست که جایگزین شوند.
ذهن گالیادکین دچار پریشانی عجیبی شده و همین باعث شده که نتواند به درستی روی مسائل پیرامونش تمرکز کند. داستایفسکی در این اثرش نیز روح روسی را به چالش می کشد و نقد تیزهوشانه ای از جامعۀ روس ارائه می دهد.
کتاب همزاد نشر ماهی
همزاد
موجود
معرفی محصول
کتابی است از فئودور داستایفسکی، نابغۀ ادبیات روس و جهان. رمانی که در سال ۱۸۴۶، پس از نخستین اثر داستایفسکی، یعنی مردم فقیر، که با تحسین منتقدان روسی مواجه شد، منتشر شد.
شکل گیری و تحول عنصر جنون در آقای گالیادکین، که به عنوان کارمند، در سیستم اداری پیچیدۀ روس مشغول کار کردن است، زمینۀ اصلی این رمان کوتاه است. گالیادکین چند صفت برجسته و خاص دارد: یکی اینکه مردی است که همواره برای آینده رؤیاپردازی می کند و دیگر آنکه در کشاکش یک قضیۀ عاطفی و عاشقانه درگیر است، که آن هم دچار پیچیدگی های خاصی شده است.
گالیادکین در بخش های گوناگون کتاب، در مقام راوی، دربارۀ اصول اخلاقی خود و شخصیت خودش، اطلاعاتی را در اختیار خواننده قرار می دهد؛ اما ریشه های جنون هر لحظه در گالیادکین عمیق تر می شود و او احساس می کند فردی که کاملاً شبیه خودش است وارد زندگی اش شده است. فضای اداری پر از تشویش موجود در پیرامون گالیادکین نیز از جمله مواردی است که این جنون را هر لحظه و به شکل پیوسته عمیق تر می کند. فضای خشک اداری که چیزی از ارتش کم ندارد.
در چنین سیستم اداری بیمارگونه ای، آدم ها صرفاً موجودات بی ارزشی هستند که نه هویتی از خود دارند و نه استقلال عملی، و از آن سو هر لحظه امکانش هست که جایگزین شوند.
ذهن گالیادکین دچار پریشانی عجیبی شده و همین باعث شده که نتواند به درستی روی مسائل پیرامونش تمرکز کند. داستایفسکی در این اثرش نیز روح روسی را به چالش می کشد و نقد تیزهوشانه ای از جامعۀ روس ارائه می دهد.
مثل این بود که همه چیز، حتی طبیعت، علیه آقای گالیادکین شمشیر کشیده بود، اما او هنوز برپا بود و مغلوب نشده بود. احساس می کرد که شکست خورده است. آمادۀ نبرد بود. وقتی بحران بهتش گذشت و به خود آمد، با چنان شور و نیرویی دست بر هم مالید که هرکس او را می دید یقین می یافت که او اهل تسلیم نیست. عجالتاً خطر پیش چشمش بود، ملموس بود و آشکار. آقای گالیادکین این معنی را نیز به احساس دریافته بود. آنچه نمی دانست این بود که چطور با این خطر گلاویز شود.
حتی لحظه ای فکری از ذهن آقای گالیادکین گذشت. با خود گفت: چطور است این خطر را به حال خودش بگذارم؟ چطور است راه خودم را کج کنم. خیلی ساده عقب نشینی کنم؟ چه عیب دارد؟ هیچ عیبی ندارد. انگار نه انگار که من بودم. من خودم را کنار می کشم، خیال کن من نبودم. بگذار خطر از کنارم بگذرد. اصلاً که گفته که من بودم؟ من نبودم، همین و همین! اگر من از این درگیری کنار بروم، او هم کنار خواهد رفت. شاید او هم عقب نشینی کند. دُم می جنباند، رذل حقه باز! دُم می جنباند و عقب گرد می کند و می رود پی کارش! من این بدجنس را می شناسم.
من با تسلیم و آرامش به جنگش می روم. اصلاً چه خطری؟ خطر کجاست؟ چه کسی صحبت از خطر کرده؟ دلم می خواست یک نفر پیدا شود و بگوید خطرش کجاست. اصلاً ماجرا سر تا پا بازی است. ارزش ندارد که آدم جدی اش بگیرد.
آقای گالیادکین به اینجا که رسید ساکت شد. چشمۀ کلام در دهانش خشکید. حتی به خود بد و بیراه گفت. برای این فکرها نسبت بزدلی و بی غیرتی به خود داد؛ ولی این حرف ها دردش را دوا نکرد. احساس می کرد که گرفتن تصمیم در حال حاضر برای او ضرورت محض دارد؛ حتی احساس می کرد که اگر کسی پیدا شود و به او بگوید که چه تصمیمی بگیرد، هر چه بخواهد به او می دهد؛ ولی خب، چطور می شد راهکار را به حدس دانست؟ فرصتی برای حدس نبود.
در حال حاضر مطلبی درباره فئودور میخائیلوویچ داستایوفسکی
در دسترس نمیباشد. همکاران ما در بخش
محتوا،
به
مرور،
نویسندگان را بررسی و مطلبی از آنها را در این بخش قرار خواهند داد. با توجه
به
تعداد
بسیار
زیاد
نویسندگان این سایت، درج اطلاعات تکمیلی، نقد و بررسی تمامی آنها، کاری
زمانبر
خواهد
بود؛
لذا
در
صورتی که کاربران سایت برای مطلبی از نویسنده، از طریق صفحه
ارتباط با ما
درخواست دهند، تهیه و درج محتوای برای آن نویسنده در اولویت
قرار
خواهد
گرفت.ضمنا
اگر شما کاربر ارجمندِ سایت ایدهبوک، این نویسنده را می شناسید یا حتی اگر
خود،
نویسنده
هستید
و
تمایل دارید با مطلبی جذاب و مفید، سایرین را به مطالعهی کتاب ترغیب و
دعوت
کنید،
می
توانید
محتوای مورد نظرتان را از صفحه ارتباط با ما
ارسال
نمایید.
زادۀ هفتمین روز از خرداد ۱۳۱۲ در تهران. حبیبی تحصیلات خود را در مقطع دبیرستان، در دبیرستان فیروز بهرام به پایان رساند و از سال ۱۳۲۹، تحصیلات خود را در مدرسۀ عالی پست و تلگراف ادامه داد و با پایان آن، در وزارت پست و تلگراف و تلفن مشغول به خدمت شد.
حبیبی در سال ۱۳۳۹ راهی دانشکدۀ فنی دارمشتات در آلمان شد تا تحصیلات خود را ادامه دهد و آنجا بود که همزمان با تحصیل در رشتۀ الکترونیک، با زبان و ادبیات آلمان آشنا شد و شروع به آموختن آن کرد.
اما او کار ترجمه را با مجلۀ سخن آغاز کرد. البته در همان برههها متون گوناگونی را نیز ویرایش میکرد. مسئلهای که تأثیر مثبتش بعدها در کیفیت و یکدستی ترجمههای او هویدا بود.
حبیبی با بیش از چهار دهه فعالیت در عرصۀ ترجمه، پیرامون آشنایی مخاطبان فارسی زبان با بسیاری از نویسندگان بزرگ، پنجرهای پیش روی آنها گشوده است.
ترجمههای او از زبانهای مبدأ، مانند روسی، انگلیسی و آلمانی، بسیار معتبر است تا جایی که بازترجمههای او از آثار ترجمهشده نیز با استقبال چشمگیری روبهرو میشود.
ابله، خواب نیلبک، قمارباز، لوته و همتایش، موشها و آدمها، مرگ ایوان ایلیچ، و سعادت زناشویی تعدادی از عناوین ترجمههای اوست.
دیدگاه کاربران
دیدگاه شما
پرسش خود را بپرسید
درباره این محصول سوال دارید؟ پرسش خود را ثبت کنید تا پاسخ بگیرید
تلگرام
واتساپ
کپی لینک