سوغات سفر پادشاهان قاجاری به فرنگ تنها دوربین و اتومبیل نیست. همراهان پرتعداد شاه در هر سفر نیز داستانی برای خودشان دارند. مواجهه ی این طبقه ی درباری با کشورهای اروپایی نفر به نفر متفاوت است. آنچه در کتاب حظ کردیم و افسوس خوردیم آمده گزارشی است از سفر دو جوان قاجاری که در سفر اول مظفرالدین شاه به فرنگ همراه او بوده اند؛ جوانانی که اگرچه نسبت نزدیکی با شاه داشتند اما با حفظ فاصله از او تلاش کردند تا به تنهایی این دنیای تازه را کشف کنند. میرزاحسن خان مستوفی الممالک و دوستعلی خان معیرالممالک که بعدها چهره های مهمی در تاریخ سیاسی و فرهنگی ایران شدند، سفرنامه شان را در دو سوی یک دفترچه نوشتند. این دفترچه به همراه تعدادی نامه از فرنگ و چند قطعه عکس دیده نشده از این سفر از میان انبوه اسناد و عکس های به جامانده از خاندان معیرالممالک جدا شده اند و برای نخستین بار منتشر می شوند. دو سفرنامه ی کتاب حظ کردیم و افسوس خوردیم اولین بار است که منتشر می شوند. وجه اشتراک دو سفرنامه این است که نویسندگانِ هر دو جوان اند و دنیاندیده، و نسبتشان با قدرت و ثروت بسیاری از موانع را از سر راهشان برداشته است. برای تکمیل این سفرنامه ها و شکل گرفتن تصویر کامل تری از این سفر بخش های دیگری نیز به کتاب حظ کردیم و افسوس خوردیم افزوده شده است. خاطرات سفر فرنگ دوستعلی خان که سال ها قبل برای مجله ی یغما نوشته شده و همچنین ترجمه ی مطلبی که روزنامه ای فرانسوی درباره ی او منتشر کرده، در ادامه ی روزنوشت های او آورده شده است. علاوه بر آنچه گفتیم، هشت نامه هم از این سفر باقی مانده که خواندن آن ها می تواند ما را با احوال نویسندگانشان بیشتر آشنا کند. در پایان کتاب هم عکس های متنوعی از این سفر منتشر شده، از پرتره های دوستعلی خان گرفته تا عکس هایی از گردش های جمعی جوانان ذوق زده ی فرنگی پوش و البته عکس های متفاوتی از مظفرالدین شاه.