پژوهش های موجود پیرامون امنیت ملی ایران و چالش ها و تهدیدات بیرونی فراروی آن بیشتر تحت تأثیرات مطالعات بین المللی، به ویژه مطالعه ی تأثیرات استراتژیک و ژئوپلیتیک ناشی از سیاست ابرقدرت ها یا بازیگران منطقه ای، بوده است. پژوهش کنونی بر زمینه ی کمترشناخته شده اما بسیار مهم دیگر، یعنی تأثیر اندیشه ها و گرایش های سیاسی محیط پیرامونی بر امنیت ملی ایران متمرکز شده است. ازآنجاکه اندیشه ها و گرایش های سیاسی در خاورمیانه بر سه محور ناسیونالیسم، چپ مارکسیستی و اسلام گرایی استوار بوده اند، نویسنده نگاه این گرایش ها و جریان ها و دولت های طرفداران آن ها به ایران و تأثیر سیاست های ناشی از این گرایش ها بر امنیت ملی کشورمان را بررسی و تحلیل کرده و ضمن ارائه ی تعریف فراگیر و نوینی از امنیت ملی ایران، آن را برآیند امنیت سرزمینی، نظامی، اقتصادی، سیاسی، انسانی و هویتی ایران و مردم ایران قلمداد می کند.

شهرک سازی گوش امونیم از نمادهای نوصهیونیسم اند. او بخش هایی از حزب لیکود و احزاب کوچک تر انشعابی از آن و از آن میان اسرائیل با اليه ، مولدت " تحيا" و تزومت را از جمله احزاب صهیونیستی می داند.

در برابر انواع راست گرایی ناسیونالیسم یهود یعنی صهیونیسم تجدید نظر طلب یا صهیونیسم نوین و انواع گرایشهای افراطی تر صهیونیسم مذهبی، جریانهای اعتدالی ناسیونالیسم یهود یا گونه های انتقادی تر آن همچون پست صهیونیسم کمتر بر سیاست های دولت اسرائیل تأثیرگذار بوده اند. البته باید دوباره به این نکته اشاره کرد که اصولاً همه گرایشهای ناسیونالیسم یهودی یا صهیونیسم موضوع بازگشت یهودیان به ارض موعود یا فلسطین را پذیرفته و بر اهمیت برپایی دولت یهود در فلسطین تأکید کرده اند. بنابراین جریانات اعتدالی و انتقادی ناسیونالیسم یهود نیز در بنیادهای دولت اسرائیل تردید نکرده اند و فقط بر سر شیوه برخورد آن با فلسطینی های عرب دیدگاه های متفاوت دارند. از این میان میتوان به صهیونیسم لیبرال و صهیونیسم کارگری اشاره کرد.

ب صهیونیسم کارگری و لیبرال

صهیونیسم کارگری یا سوسیالیستی که به نوعی میتوان آن را ناسیونالیسم مبتنی بر سوسیال دموکراسی در اسرائیل دانست بیشتر در میان محافل روشنفکران یهودی سوسیالیست در اروپای شرقی پیدا شد