شهرهای مرزی و کشمکش های ایران و بیزانس بر سر تسلط آن ها، دربرگیرنده بخش عمده ای از مناسبات این دو قدرت در دوره ساسانی است، چنانکه هرگونه مطالعه ای درباره مناسبات ایران و بیزانس، بدون پرداختن به شهرهای مرزی، غیرممکن می نماید؛ چرا که از دست رفتن چنین شهرهایی در دوره ساسانی، به تغییر عمده در توازن قدرت منطقه منتهی می شد. ساسانیان، نیز از همان ابتدای روی کار آمدن، در قرن سوم میلادی، سیاست خارجی خود را بر گسترش قلمرو خود در غرب متمرکز کرده بودند. به همین خاطر، مرکز تصادم و تلاقی این دو قدرت در شهرهای واقع در مناطق قفقاز، آسیای صغیر، بین النهرین و سوریه بوده است؛ بنابراین، برای ایران و بیزانس در دوره ساسانی، شهرهای مرزی به عنوان یک ضرورت از اهمیت ویژه ای برخوردار بود و نتیجه این وضعیت را می توان در تقویت و ایجاد استحکامات شهرهای مرزی و نیز استقرار و حضور دائم نیروهای نظامی در مناطق مذکور مشاهده کرد.