این کتاب، داستانی فارسی در ژانر اجتماعی است که به موضوع مرگ و تبعات آن در خانواده به ویژه روی فرزندان می پردازد. در بخشی از این داستان می خوانید: «هفت ماه و یک شب است که پدرم را از دست داده ام. نمی گویم هفت ماه و یک روز، چون درست از همان موقعی که رفته، هیچ روزی را به خاطر نمی آورم. همه روزهایم مثل شب، تاریک و سوت وکور شده اند. چون بابا موقع رفتن از خانه، چراغ ها را و موقع رد شدن از آسمان هم، خورشید را خاموش کرد. درست از صبح همان روز تاریکی که با صدای فریادهای مامان که بابا را صدا می زد، از خواب پریدم. ترسیدم! من از صدای فریادهای مامان نترسیدم، از صدای سکوت بابا بود که ترسیدم. ای کاش من هم مثل بابا خواب می ماندم. آن هم برای همیشه...».